Miejscowość leży nad rzeką Wisłą. Od północy wieś Jeziorzany graniczy z sołectwami Rączna i Ściejowice, od zachodu z wsią Wołowice, południową i zachodnią granice wyznacza rzeka Wisła.

W źródłach miejscowość pojawia się po raz pierwszy w latach 1470-1480 pod nazwą Yeszerzani. Przed 1528 rokiem była własnością biskupstwa w Krakowie. W 1528 roku bp Piotr Tomicki zamienia z klasztorem tynieckim Jeziorzany za inne wsie, zamianę potwierdza Zygmunt I Stary. W 1882 roku większa część wsi należała do szpitala św. Łazarza w Krakowie, zamieszkana była przez 402 mieszkańców, trudniących się rolnictwem i wyrobem słomkowych kapeluszy.

Najwcześniejsze wydarzenia odnotowano w 1813 roku jako największą powódź na terenie wsi. Wieś była cała zalana, ludność wysiedlona na okres jednego tygodnia, kilka domów uległo zniszczeniu. Przyczyną powodzi były: ulewne deszcze, płytkie koryto Wisły i brak wałów przeciwpowodziowych.

W 1872 roku Jeziorzany i okoliczne wioski nawiedziła epidemia cholery, która pociągnęła za sobą wiele ofiar śmiertelnych wśród ludności. Z powodu tak dużej ilości zgonów w ciągu dnia wyznaczono tak zwane cmentarze choleryczne na których chowano ofiary tej choroby. Krzyż na tym cmentarzu stał do 1987 roku.

W 1902 roku w Jeziorzanach została wybudowana przez mieszkańców wsi w czynie społecznym Kaplica. Głównym majstrem a zarazem rzeźbiarzem wszystkich figur w Kaplicy był Pakosz Jan.

 

W roku 1903 w naszej wsi było 98 domów, 67 stodół, 4 studnie. Obszar wsi wynosił 200 hektarów przy długości 3 km. Budownictwo było w 100% drewniane, kryte słomą i gontami, domy były niskie, okna małe, 10% domów nie posiadało kominów, 30 % domów posiadało kominy z desek. Najczęściej pożary powstawały z powodu braku lub złych przewodów kominowych. W przypadku powstania pożaru, dwa gongi alarmowały mieszkańców, którzy biegli z konewkami, bosakami i drabinami na ratunek płonącego dobytku, lecz szanse ratunku były znikome, praktycznie ratowano życie ludzkie i budynki sąsiednie. W celu ograniczenia strat materialnych powodowanych pożarami wyszło zarządzenie władz, że w okresie od 1 kwietnia do 1 listopada ma być: na trzy domy beczka z wodą, drabina, bosak, tłumnica usytuowane w odległości 10 metrów od zabudowań. Oprócz tego wieś posiadała 3 ręczne sikawki drewniane o długości 50 do 70 centymetrów grubości 10 centymetrów, pojemności 2 do 3 litrów wody i takimi środkami gaszono pożary do 1903 roku.

Jeziorzany, Ściejowice i Rączna w 1903 roku posiadały jedną wspólną szkołę podstawową w Rącznej, której Kierownikiem był Maciej Staszek. Był to człowiek, który pracował bardzo dużo społecznie, żył troskami mieszkańców tych wsi. Z inicjatywy Kierownika - wójt wsi Jeziorzany - Przebinda Antoni zwołuje zebranie mieszkańców na niedzielę 4 maja 1903 roku, na które przybyły 22 osoby. Na tym zebraniu Kierownik przedstawił konieczność zorganizowanej ochrony pożarowej i wysunął propozycję utworzenia Straży Ogniowej. W wyniku głosowania propozycja została przyjęta i od tego dnia liczymy istnienie Straży Pożarnej w Jeziorzanach. Wtedy też wstąpiło w szeregi 12 mieszkańców wsi. W dniu tym odbyło się pierwsze zebranie na którym sporządzono protokół.

W tym samym roku pod koniec czerwca następuje powódź. Członkowie straży budują tratwy, dowożą żywność, wodę pitną i udzielają wszelkiej pomocy mieszkańcom dotkniętym powodzią. Akcja trwa przez trzy dni. W związku z trudną sytuacją Maciej Staszel pisze prośbę do namiestnika we Lwowie o pomoc dla powodzian. pomoc zostaje udzielona w formie żywności, lekarstw, odzieży przez okres czterech miesięcy. Rolnicy otrzymali pożyczki bezprocentowe na zakup zboża do siewu.

W roku 1905 koryto Wisły zostaje skrócone o około 1 km i w związku z tym centrum wsi zostaje odsunięte od brzegu rzeki.

Podczas I Wojny Światowej, prawie wszyscy członkowie straży zostają wcieleni do wojska za wyjątkiem Komendanta i jego Zastępcy. Kierownik szkoły jako opiekun straży organizuje młodzież w szeregi straży, która wykazuje duży zapał.

W roku 1922 wieś buduje szkołę sześcioklasową systemem gospodarczym.

W 1939 roku wybucha II Wojna Światowa. Mieszkańcy wsi współdziałają z ruchem oporu.

Po wyzwoleniu strażacy zajmują się porządkiem publicznym i zabezpieczaniem niewypałów.

W 1956 roku podjęto elektryfikację wsi systemem gospodarczym, którą zakończono w 1958r.

W roku 1964 rozpoczęto budowę Domu strażaka w czynie społecznym przez członków OSP i mieszkańców wsi. Budowę zakończono w 1968r. Koszt budowy wynosił 700 000zł w tym wkład Komendy Straży wynosił 150 000zł.

Następnie wybudowano szkołę ośmioklasową w systemie gospodarczym i oddano do użytku w 1971 roku.

W 1974 roku uruchomiono komunikację miejska z Krakowem.

W okresie od 1968 roku do 1978 OSP w Jeziorzanach otrzymała od Komendy Straży Pożarnej w Krakowie samochód strażacki GM marki Star 20 oraz dwie motopompy.

W roku 1978 wybudowano w czynie społecznym podziemny zbiornik przeciwpożarowy na terenie wsi.

W 1993 roku przystąpiono do budowy kolejnego podziemnego zbiornika przeciwpożarowego przy udziale finansowym Urzędu Gminy w Liszkach. W tym okresie wieś stanowi samodzielną parafię P.W. Bożego Miłosierdzia z nowo wybudowanym kościołem. Oddanie do użytku zbiornika odbyło się 27 listopada 1993r. w obecności przedstawicieli Komendy Wojewódzkiej PSP, Zarządu Wojewódzkiego ZOSP w Krakowie, Urzędu Gminy w Liszkach i mieszkańców wsi Jeziorzany. Krótka wzmianka ukazała się w Dzienniku Polskim i w Przeglądzie Pożarniczym. Na zdjęciu obok - uroczyste przecięcie wstęgi na nowym zbiorniku przez płk. Stefana Lanego - Prezesa Zarządu Wojewódzkiego ZOSP.

W lipcu 1997 roku członkowie OSP dzielnie stali i bronili wałów wiślanych przed uszkodzeniem. Z sukcesem.

W maju 1998 nasza jednostka obchodziła 95-lecie swego istnienia. Obyła się uroczysta masza św. którą koncelebrował nasz rodak - arcybiskup Stanisław Nowak. Następnie w trakcie uroczystego apelu odznaczono sztandar jednostki złotym medalem za zasługi dla pożarnictwa. Również wielu naszych druhów uhonorowano odznaczeniami. Potem odbyło sie pokazowe działanie sekcji gaśniczej OSP w Jeziorzanach oraz ratownictwa technicznego z JRG-4 w Krakowie.

Od 1 września 2002 roku przy jednostce OSP w Jeziorzanach rozpoczyna działalność Klub Łączności SP9PSJ, który posiadał stronę internetową www.sp9psj.prv.pl, umożliwiający młodzieży rozwijanie zainteresowań politechnicznych, m.in. w zakresie łączności krótkofalarskich. Kierownikiem klubu został druh Jerzy Stopa, posiadający pozwolenie radiowe oraz znak krótkofalarski SP9ODM.

W dniu 10 maja 2003r. jednostka nasza uroczyście obchodziła 100-lecie swego istnienia. Z tej okazji odbyła się uroczysta msza święta w naszym kościele parafialnym pw. Miłosierdzia Bożego. Następnie uczestnicy mszy przemaszerowali na plac koło remizy, gdzie odbyła się część oficjalna tej uroczystości. W dowód uznania dotychczasowej działalności - Zarząd Główny ZOSP RP odznaczył jednostkę Złotym Znakiem Związku Ochotniczych Straży Pożarnych RP. Również kilku druhów odznaczono medalami "Za zasługi dla pożarnictwa". Na wniosek jednostki - odznaczono również w/w medalem Wójta gminy Liszki - Wojciecha Burmistrza. Uroczystość uświetniała orkiestra strażacka z Dąbrowy Szlacheckiej (gm. Czernichów). Dodatkowym elementem nobilitującym była delegacja słowackich strażaków z partnerskiej jednostki w Zabiedovie. Kolorytu dodawała Młodzieżowa Drużyna Pożarnicza a zwłaszcza dziewczęta w mundurach MDP. Jednostka otrzymała wiele dyplomów ze słowami uznania. W tym okresie pracowała okolicznościowa stacja krótkofalarska HF9OSP promująca 100 lecie naszej OSP wśród krótkofalowców. Wspomniano o nas w Dzienniku Polskim.

W dniu 8 czerwca 2003r. (niedziela) odbyły się w miejscowości Jeziorzany VIII Gminne Zawody Sportowo-Pożarnicze gminy Liszki. Wzięło w nich udział 8 drużyn seniorów i cztery drużyny młodzieżowe ( w tym jedna dziewczęca). Po bardzo zaciętej rywalizacji jednostka nasza zajęła I miejsce i jest to już ósme z rzędu zwycięstwo naszej jednostki. Drużyny MDP były wystawione przez OSP Jeziorzany (dziewczęca i chłopięca), OSP Rączna, OSP ściejowice, OSP Kaszów. Biorąc przykład z seniorów - MDP również odniosło zwycięstwo (ich 3 kolejne zwycięstwo). Lecz wszystkich zaskoczyły nasze dziewczyny które ....pokonały wszyskie drużyny chłopięce i miały najlepszy wynik!!. W punktacji końcowej zajęły I miejsce a drugie MDP chłopcy z Jeziorzan. W nagrodę MDP z Jeziorzan pojechały na zawody powiatowe we wrześniu do Radziszowa. Na zakończenie zawodów była miła chwila dla dwóch naszych druhów. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji odznaczył dh. Jerzego Stopę i Franciszka Lelka brązową odznaką "Zasłużony dla ochrony przeciwpożarowej".

W dniu 9 września 2003r. jednostka nasza odebrała nowy samochód z karosażu GBM Star 1142. Uroczystości oficjalne przewidywane były na rok 2004 natomiast w tym okresie był on docierany (obsługa również) ale w podziale bojowym był ujęty jako drugi samochód do wyjazdu. Samochód ten został skarosowany jako GBM (ze względu na skromne środki finansowe) ale jest przygotowany do karosażu na GBAM. Dotychczasowy samochód Star 26 GBAM został zatrzymany i nadal był wystawiany jako pierwsze auto do wyjazdu.